จิบูตี

สาธารณรัฐจิบูตี

Djibouti

• เมืองหลวง:
  กรุงจิบูตี
• ที่ตั้ง:
  

  ทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา ติดอ่าวเอเดนและทะเลแดง บริเวณเส้นละติจูด 11.35
  องศาเหนือ และเส้นลองจิจูด 43.09 องศาตะวันออก พื้นที่ 23,200 ตร.กม. มีชายแดนทางบกยาว 528 กม. และมีชายฝั่งยาว 314 กม.

   

  อาณาเขต                               

                  ทิศเหนือ                          ติดกับเอริเทรีย 125 กม.

                  ทิศใต้ และทิศตะวันตก          ติดกับเอธิโอเปีย 342 กม.

                  ทิศตะวันออก                     ติดกับอ่าวเอเดน 314 กม. และโซมาเลีย 61 กม.

• ภูมิประเทศ:
  

  ที่ราบชายฝั่ง มีภูเขา Mousa Ali, Goda และ Arrei ล้อมรอบ จึงมีที่ราบสูงและเทือกเขาหลายแห่ง ตอนใต้ของประเทศมีทะเลทรายชื่อ Grand Bara 

• ภูมิอากาศ:
  

  ร้อนแห้งแบบทะเลทราย

• ประชากร:
  

  1.45 ล้านคน (2567) 

• ศาสนา:
  

  อิสลาม (ซุนนี) 93% อื่นๆ (ชีอะฮ์ คริสต์ ฮินดู ยูดาห์ บาไฮ อเทวนิยม) 7%

• การศึกษา:
  

  อัตราการรู้หนังสือของประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไปอยู่ที่ 53-67.9% แต่ยังมีช่องว่างระหว่างเพศ กล่าวคือ เพศชายมีอัตราการรู้หนังสือประมาณ 63% ส่วนเพศหญิงอยู่ที่ประมาณ 44% การศึกษาภาคบังคับ9 ปี แบ่งเป็น ระดับประถมศึกษา 5 ปี กับมัธยมศึกษาตอนต้น 4 ปี หลังจากนั้นสามารถศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายตามความสมัครใจอีก 3 ปี และเลือกศึกษาต่อสายอาซีวศึกษาหรือมหาวิทยาลัยต่อไป

• วันชาติ:
  27 มิ.ย. (วันที่ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสเมื่อปี 2520)
• การเมือง:
  

  ระบอบสาธารณรัฐที่มีประธานาธิบดีเป็นประมุข 

  ฝ่ายบริหาร :  ประธานาธิบดีเป็นประมุขของรัฐ มาจากการเลือกตั้ง วาระ 5 ปี และไม่จำกัดวาระการดำรงตำแหน่ง ผู้ลงสมัครเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีต้องมีอายุไม่เกิน 75 ปี การเลือกตั้งครั้งหลังสุดจัดขึ้นเมื่อ 9 เม.ย.2564 นาย Ismaïl Omar Guelleh ชนะเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 97.3% เหนือนาย Zakaria Ismaïl Farah คู่แข่งที่ได้คะแนนเสียง 2% ส่งผลให้นาย Guelleh ได้ดำรงตำแหน่งต่อเป็นสมัยที่ 5 หลังจากอยู่ในตำแหน่งมาตั้งแต่ 8 พ.ค.2542 การเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งต่อไปมีกำหนดจัดขึ้นใน เม.ย.2569 อนึ่งประธานาธิบดีมีอำนาจในการแต่งตั้ง นรม. ซึ่งเป็นหัวหน้ารัฐบาล 

  ฝ่ายนิติบัญญัติ : ระบบสภาเดียว คือ สภาแห่งชาติ (National Assembly) ซึ่งก่อนหน้านี้คือ Chamber of Deputies หรือ Chambre des Députés มีสมาชิก 65 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรง โดยแบ่งเป็น ระบบหนึ่งเขตหลายที่นั่ง (Plurality-at-large voting ที่ใช้ประเทศเป็นเขตเลือกตั้งเดียว) 52 คน กับระบบสัดส่วน 13 คน วาระ 5 ปี การเลือกตั้งครั้งหลังสุดจัดขึ้นเมื่อ 24 ก.พ.2566 แนวร่วมพรรคการเมือง Union for the Presidential Majority หรือ Union pour la Majorité Présidentielle (UMP) ซึ่งสนับสนุนประธานาธิบดี Guelleh ชนะการเลือกตั้งโดยมีผู้ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาแห่งชาติ 58 คน จากทั้งหมด 65 คน การเลือกตั้งครั้งต่อไปมีกำหนดจัดขึ้นใน ก.พ.2571

  ฝ่ายตุลาการ : มีศาลฎีกา และคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ศาลลำดับรองลงมา ได้แก่ ศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้น ศาลจารีตประเพณี และศาลระดับรัฐ (State Court) 

  พรรคการเมืองสำคัญ : 1) พรรค People’s Rally for Progress (RPP) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลที่มีประธานาธิบดี Ismaïl Omar Guelleh เป็นหัวหน้า และอยู่ในแนวร่วม Union for the Presidential Majority (UMP) ที่เป็นการรวมตัวของพรรคการเมืองในรัฐบาลผสม 2) พรรค Djibouti Development Party (PDD) และ 3) พรรค Centre for United Democrats (CDU)

• เศรษฐกิจ:
  

  จิบูตีเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของแอฟริกา เชื่อมระหว่างอ่าวเอเดนกับทะเลแดง ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเรือสำคัญแห่งหนึ่งของโลก โดยคิดเป็น 12% ของปริมาณการขนส่งสินค้าทางทะเลระหว่างเอเชียและยุโรป และเป็นทางผ่านในการขนส่งน้ำมันจากอ่าวอาหรับ (อ่าวเปอร์เซีย) ไปยังคลองสุเอซ นอกจากนี้ ท่าเรือของจิบูตียังเป็นศูนย์กลางขนถ่ายและกระจายสินค้าเข้าสู่ภูมิภาคแอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันออก อีกทั้งยังเป็นทางออกสู่ทะเลสำหรับเอธิโอเปีย 

  จิบูตีให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบท่าเรือเป็นอย่างมากตามวิสัยทัศน์จิบูตี 2035 ที่มุ่งเป้าเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของภูมิภาคและทวีปแอฟริกา เร่งเพิ่มอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างน้อย 10% โดยอาศัยความได้เปรียบของที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับเส้นทางการค้าระดับโลกผ่านทะเลแดง ตลอดจนเชื่อมโยงโครงข่ายการขนส่งทางรางร่วมกับเอธิโอเปียเพื่อเป็นช่องทางกระจายสินค้าของภูมิภาคแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกากลาง นอกจากนี้ จิบูตียังทำความตกลงร่วมกับรัฐวิสาหกิจของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และจีน เพื่อดำเนินโครงการพัฒนาท่าเรือแห่งใหม่ที่เมือง Doraleh ซึ่งอยู่ห่างจากท่าเรือเก่าประมาณ 10 กม. โดยมีเป้าหมายเพื่อให้ท่าเรือ Doraleh เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมแบบปลอดภาษี รวมถึงเป็นจุดขนถ่ายสินค้าและน้ำมันที่สำคัญของจะงอยแอฟริกา (Horn of Africa) และต้องการยกระดับขีดความสามารถของเมืองท่าให้ทัดเทียมกับท่าเรือมอมบาซา (Mombasa) ของเคนยา

  อย่างไรก็ดี การที่จิบูตีมีพื้นที่น้อยและแห้งแล้ง ส่งผลให้มีผลผลิตทางการเกษตรน้อย จึงจำเป็นต้องพึ่งพาการนำเข้าสินค้าอาหารเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่เศรษฐกิจและรายได้หลักของประเทศมาจากภาคบริการเกี่ยวกับการขนส่งและระบบท่าเรือที่ทันสมัย อัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจจิบูตีเมื่อปี 2565 ลดลงจาก 3.9% เมื่อปี 2564 ลงมาอยู่ที่ 3.7% เนื่องจากผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรค COVID-19 และปัญหาเงินเฟ้อในภาคการบริโภคและอาหาร ขณะที่ปี 2566 จิบูตีสามารถฟื้นฟูเศรษฐกิจให้กลับมาเติบโตได้ที่ 6.7% โดยมีปัจจัยสนับสนุนจากอุปสงค์ในประเทศสูง กอปรกับรัฐบาลมีมาตรการบรรเทาผลกระทบจากภาวะเงินเฟ้อในประเทศ ร่วมกับการลงทุนจากภาคเอกชน นอกจากนี้ ประเทศเพื่อนบ้านอย่างเอธิโอเปีย ซึ่งไม่มีทางออกสู่ทะเล ต้องใช้บริการท่าเรือและโลจิสติกส์ของจิบูตีเพื่อส่งเสริมภาคการส่งออกของเอธิโอเปีย 

  
  

  สกุลเงิน ตัวย่อสกุลเงิน :  ฟรังก์จิบูตี (Djibouti Franc-DJF)

  อัตราแลกเปลี่ยนต่อดอลลาร์สหรัฐ : 1 ดอลลาร์สหรัฐ : 178.02 ฟรังก์จิบูตี (ก.พ.69)

  อัตราแลกเปลี่ยนต่อบาท :  1 บาท : 5.74 ฟรังก์จิบูตี (ก.พ.69)

  
  
• ดัชนีเศรษฐกิจสำคัญ:
  

  จิบูตีเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของแอฟริกา เชื่อมระหว่างอ่าวเอเดนกับทะเลแดง ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเรือสำคัญแห่งหนึ่งของโลก โดยคิดเป็น 12% ของปริมาณการขนส่งสินค้าทางทะเลระหว่างเอเชียและยุโรป และเป็นทางผ่านในการขนส่งน้ำมันจากอ่าวอาหรับ (อ่าวเปอร์เซีย) ไปยังคลองสุเอซ นอกจากนี้ ท่าเรือของจิบูตียังเป็นศูนย์กลางขนถ่ายและกระจายสินค้าเข้าสู่ภูมิภาคแอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันออก อีกทั้งยังเป็นทางออกสู่ทะเลสำหรับเอธิโอเปีย 

  จิบูตีให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบท่าเรือเป็นอย่างมากตามวิสัยทัศน์จิบูตี 2035 ที่มุ่งเป้าเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของภูมิภาคและทวีปแอฟริกา เร่งเพิ่มอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างน้อย 10% โดยอาศัยความได้เปรียบของที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับเส้นทางการค้าระดับโลกผ่านทะเลแดง ตลอดจนเชื่อมโยงโครงข่ายการขนส่งทางรางร่วมกับเอธิโอเปียเพื่อเป็นช่องทางกระจายสินค้าของภูมิภาคแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกากลาง นอกจากนี้ จิบูตียังทำความตกลงร่วมกับรัฐวิสาหกิจของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และจีน เพื่อดำเนินโครงการพัฒนาท่าเรือแห่งใหม่ที่เมือง Doraleh ซึ่งอยู่ห่างจากท่าเรือเก่าประมาณ 10 กม. โดยมีเป้าหมายเพื่อให้ท่าเรือ Doraleh เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมแบบปลอดภาษี รวมถึงเป็นจุดขนถ่ายสินค้าและน้ำมันที่สำคัญของจะงอยแอฟริกา (Horn of Africa) และต้องการยกระดับขีดความสามารถของเมืองท่าให้ทัดเทียมกับท่าเรือมอมบาซา (Mombasa) ของเคนยา

  อย่างไรก็ดี การที่จิบูตีมีพื้นที่น้อยและแห้งแล้ง ส่งผลให้มีผลผลิตทางการเกษตรน้อย จึงจำเป็นต้องพึ่งพาการนำเข้าสินค้าอาหารเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่เศรษฐกิจและรายได้หลักของประเทศมาจากภาคบริการเกี่ยวกับการขนส่งและระบบท่าเรือที่ทันสมัย อัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจจิบูตีเมื่อปี 2565 ลดลงจาก 3.9% เมื่อปี 2564 ลงมาอยู่ที่ 3.7% เนื่องจากผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรค COVID-19 และปัญหาเงินเฟ้อในภาคการบริโภคและอาหาร ขณะที่ปี 2566 จิบูตีสามารถฟื้นฟูเศรษฐกิจให้กลับมาเติบโตได้ที่ 6.7% โดยมีปัจจัยสนับสนุนจากอุปสงค์ในประเทศสูง กอปรกับรัฐบาลมีมาตรการบรรเทาผลกระทบจากภาวะเงินเฟ้อในประเทศ ร่วมกับการลงทุนจากภาคเอกชน นอกจากนี้ ประเทศเพื่อนบ้านอย่างเอธิโอเปีย ซึ่งไม่มีทางออกสู่ทะเล ต้องใช้บริการท่าเรือและโลจิสติกส์ของจิบูตีเพื่อส่งเสริมภาคการส่งออกของเอธิโอเปีย 

  
  

  สกุลเงิน ตัวย่อสกุลเงิน :  ฟรังก์จิบูตี (Djibouti Franc-DJF)

  อัตราแลกเปลี่ยนต่อดอลลาร์สหรัฐ : 1 ดอลลาร์สหรัฐ : 178.02 ฟรังก์จิบูตี (ก.พ.69)

  อัตราแลกเปลี่ยนต่อบาท :  1 บาท : 5.74 ฟรังก์จิบูตี (ก.พ.69)

  
  
• การทหาร:
  

  การทหาร :  งบประมาณด้านการทหาร 26.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็นประมาณ 4.4% ของ GDP กองทัพจิบูตีมีกำลังพลรวม 8,450 นาย ประกอบด้วย ทบ. 8,000 นาย ทร. 200 นาย และ ทอ. 250 นาย นอกจากนี้ ยังมีหน่วย Gendarmerie 2,000 นาย กองกำลังรักษาความสงบแห่งชาติหรือตำรวจ 2,500 นาย และหน่วยรักษาการณ์ชายฝั่ง 150 นาย ทั้งนี้ จิบูตีส่งกำลังพลไปเข้าร่วมในภารกิจรักษาสันติภาพของสหภาพแอฟริกาในโซมาเลีย (ATMIS) จำนวน 450 นาย ขณะเดียวกันก็อนุญาตให้กองกำลังต่างชาติเข้าไปปฏิบัติภารกิจในจิบูตี ได้แก่ สหรัฐฯ 4,000 นาย ฝรั่งเศส 1,500 นาย จีน 400 นาย ญี่ปุ่น 180 นาย อิตาลี 150 นาย และสเปน 60 นาย

  
  

  
  

  ยุทโธปกรณ์สำคัญ :  

  ทบ. ได้แก่ รถหุ้มเกราะโจมตีรถถัง (ASLT) รุ่น PTL-02 Assaulter อย่างน้อย 3 คัน รถหุ้มเกราะลาดตระเวน (RECCE) รุ่น AML-60 จำนวน 4 คัน รุ่น AML-90 จำนวน 17 คัน และรุ่น BRDM-2 จำนวน 2 คัน รถรบทหารราบ (IFV) รุ่น BTR-80A จำนวน 8 คัน และรุ่น Ratel 20 อย่างน้อย 16 คัน รถสายพานลำเลียงพลหุ้มเกราะ (APC) รุ่นต่าง ๆ จำนวน 67 คัน ยานยนต์อเนกประสงค์หุ้มเกราะ (AUV) รุ่น Cougar 4x4 จำนวน 10 คัน รุ่น CS/VN3B จำนวน 2 คัน รุ่น PKSV จำนวน 10 คัน และรุ่น VBL จำนวน 15 คัน ปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง (RCL) ต่อสู้รถถัง รุ่น M40A1 จำนวน 16 กระบอก ปืนใหญ่รุ่นต่าง ๆ จำนวน 82 กระบอก และปืนต่อสู้อากาศยาน อย่างน้อย 15 กระบอก 

  ทร. ได้แก่ เรือรบตรวจการณ์ (PCC) รุ่น Stan Patrol 5009 จำนวน 2 ลำ เรือเร็วตรวจการณ์ (PBF) รุ่น Battalion-17 จำนวน 3 ลำ เรือตรวจการณ์ (PB) รุ่นต่าง ๆ จำนวน 9 ลำ เรือยกพลขนาดกลาง (LSM) รุ่น 074 Yuhai จำนวน 1 ลำ เรือยกพลขนาดใหญ่ (LCT) รุ่น EDIC 700 จำนวน 1 ลำ

  ทอ. ได้แก่ บ.ลำเลียงเบา รุ่น Cessna U206G Stationair จำนวน 1 เครื่อง รุ่น Cessna U208 Caravan จำนวน 1 เครื่อง รุ่น Y-12E จำนวน 2 เครื่อง รุ่น L-410UVP Turbolet จำนวน 1 เครื่อง และรุ่น MA60 จำนวน 1 เครื่อง ฮ.โจมตี รุ่น Mi-35 Hind จำนวน 2 เครื่อง ฮ.อเนกประสงค์ (MRH) รุ่น Mi-17 Hip จำนวน 1 เครื่อง รุ่น AS365F Dauphin จำนวน 4 เครื่อง และรุ่น Z-9WE จำนวน 1 เครื่อง และ ฮ.ลำเลียง (TPT) ขนาดกลาง รุ่น Mi-8T Hip จำนวน 1 เครื่อง และ ฮ.ลำเลียงขนาดเบา รุ่น AS355F Ecureuil II จำนวน 2 เครื่อง 

• ปัญหาด้านความมั่นคง:
  
  
• สมาชิกองค์การระหว่างประเทศ:
  

  ACP, AfDB, AFESD, AMF, AU, CAEU, COMESA, FAO, G-77, IBRD, ICAO, ICCT, ICRM, IDA, IDB, IFAD, IFC, IFRCS, IGAD, ILO, IMF, IMO, INTERPOL, IOC, IOM, IPU, ITU, ITUC, LAS, MIGA, MINURSO, NAM, OIC, OIF, OPCW, UN, UNCTAD, UNESCO, UNHCR, UNIDO, UNWTO, UPU, WCO, WHO, WFTU, WIPO, WMO, WTO

• การขนส่งและโทรคมนาคม:
  

    มีท่าอากาศยาน 13 แห่ง โดยเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ 1 แห่ง คือ Djibouti-Ambouli International Airport ในกรุงจิบูตี เส้นทางคมนาคมทางบก มีทางรถไฟระยะทาง 97 กม. (เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางรถไฟระหว่างกรุงแอดดิสอาบาบา เอธิโอเปีย กับจิบูตี ระยะทาง 759 กม.) และถนนระยะทาง 2,893 กม. มีท่าเรือสำคัญ ได้แก่ Port of Djibouti และ Port of Doraleh ท่าเรือเอนกประสงค์ที่ต่อขยายจาก Port of Djibouti ด้านการโทรคมนาคม มีโทรศัพท์พื้นฐานให้บริการ 36,105 เลขหมาย โทรศัพท์เคลื่อนที่ 618,000 เลขหมาย คิดเป็น 52.5% ของประขากร รหัสโทรศัพท์ทางไกลระหว่างประเทศ คือ +253 จำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ต 765,000 คน คิดเป็น 65% ของจำนวนประชากร (ปี 2568) รหัสโดเมนอินเทอร์เน็ต .dj

• การเดินทาง:
  

  ไม่มีเที่ยวบินตรงระหว่างกรุงเทพฯ กับกรุงจิบูตี จึงต้องเดินทางด้วยการต่อเที่ยวบินของสายการบินต่าง ๆ เช่น Ethiopian Airlines, Kenya Airways และ Turkish Airlines โดยใช้เวลาเดินทางระหว่าง 14-25 ชม. เวลาที่จิบูตีช้ากว่าไทย 4 ชม. ผู้ถือหนังสือเดินทางไทยทุกประเภทต้องขอรับการตรวจลงตราผ่านระบบออนไลน์ (e-visa) ก่อนเดินทางเข้าจิบูตี เว็บไซต์การท่องเที่ยว : guide.visitdjibouti.dj

• สถานการณ์สำคัญที่น่าติดตาม:
  

  1) การเลือกตั้งประธานาธิบดีจิบูตีใน เม.ย.2569 ซึ่งประธานาธิบดี Ismaïl Omar Guelleh ของจิบูตี ยืนยันจะลงสมัครเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 6 ในนามพรรค People's Rally for Progress (RPP) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลตามมติที่ประชุมพรรค RPP เมื่อ 8 พ.ย.2568 หลังจากสมาชิกสภาแห่งชาติมีมติเป็นเอกฉันท์อนุมัติการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อยกเลิกข้อกำหนดจำกัดอายุในการลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดี หากมีอายุเกิน 75 ปี เมื่อ 26 ต.ค.2568 ทั้งนี้ หากนาย Guelleh ชนะการเลือกตั้งจะทำให้จิบูตีมีประธานาธิบดีที่ครองตำแหน่งยาวนานเป็นอันดับ 3 ของภูมิภาคแอฟริกาตะวันออก รองจากยูกันดาและเอริเทรีย รวมถึงสามารถรักษาเสถียรภาพทางการเมืองของประเทศขนาดเล็ก ท่ามกลางความไม่มั่นคงของประเทศรอบบ้านในภูมิภาคจะงอยแอฟริกา ทั้งในโซมาเลีย เอธิโอเปีย และเอริเทรีย       

  2) การหลั่งไหลของผู้อพยพและผู้ลี้ภัยจากประเทศเพื่อนบ้าน โดยจิบูตีมีความสำคัญในเชิงที่ตั้งทางภูมิรัฐศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับยุโรป เอเชีย ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ทำให้จิบูตีกลายเป็นทางผ่านของผู้อพยพไปยังภูมิภาคอื่น ๆ รวมทั้งยังต้องรองรับผู้อพยพและผู้ลี้ภัยกว่า 30,000 คน (คิดเป็นสัดส่วน 1 ต่อ 30 ของประชากรจิบูตี) ซึ่งส่วนใหญ่มาจากโซมาเลียและเอธิโอเปีย กับบางส่วนจากเอริเทรียและเยเมน ขณะเดียวกันก็มีผู้อพยพย้ายถิ่นที่เข้าไปอาศัยในจิบูตีอีกกว่า 100,000 คน ส่วนใหญ่มาจากเอธิโอเปีย

  3) การดำเนินการตามยุทธศาสตร์ของรัฐบาลเพื่อให้จิบูตีเป็นศูนย์กลางการค้า การขนส่ง และดิจิทัลของภูมิภาค แต่ประสบความล่าช้า เนื่องจากเผชิญผลกระทบจากสงครามรัสเซีย-ยูเครน ความไม่สงบในทะเลแดง ภาวะเงินเฟ้อ และความแห้งแล้งในประเทศ อาจส่งผลให้จิบูตีต้องชะลอการชำระหนี้กับจีนซึ่งเป็นผู้ให้กู้รายสำคัญ ขณะที่จิบูตีมีหนี้สาธารณะเมื่อปี 2565 ประมาณ 1,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 43% ของ GDP นอกจากนี้ ยังมีปัญหาความยากจน จากการที่ประชากรประมาณ 16% ยังอยู่ในภาวะยากจน เฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบท

  4) การรักษาดุลความสัมพันธ์ของประเทศต่าง ๆ ที่สร้างฐานทัพในจิบูตี ได้แก่ สหรัฐฯ จีน ญี่ปุ่น อิตาลี ฝรั่งเศส รวมถึงประเทศอื่น ๆ เช่น เยอรมนี ยูกันดา สเปน และซาอุดีอาระเบีย ที่พยายามจะเข้าไปสร้างฐานทัพในจิบูตีเช่นกัน เนื่องจากเป็นแหล่งรายได้สำคัญอีกทางหนึ่งของจิบูตี

• ความสัมพันธ์ไทย-จิบูตี:
  

  ความสัมพันธ์ด้านการทูต ไทยกับจิบูตีสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อ 1 เม.ย.2529 โดยไทยมอบหมายให้ สอท. ณ กรุงไคโร อียิปต์ มีเขตอาณาครอบคลุมจิบูตี ขณะที่จิบูตีมอบหมายให้ สอท.จิบูตี ณ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น มีเขตอาณาครอบคลุมไทย ออท.จิบูตีประจำประเทศไทยคนปัจจุบันชื่อ นายอิบราฮิม บิเลห์ ดูอาเลห์ (Ibrahim Bileh Doualeh) โดยมีถิ่นพำนัก ณ กรุงโตเกียว นอกจากนี้ ยังแต่งตั้งนายฮงฑ์ทัย แซ่ตัน เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์สาธารณรัฐจิบูตีประจำประเทศไทย

  ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ การค้าไทย-จิบูตีเมื่อ ปี 2567 มีมูลค่า 15.93 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (520.59 ล้านบาท) โดยไทยส่งออกมูลค่า 15.43 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (504.37 ล้านบาท) นำเข้า 0.50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (16.22 ล้านบาท) ทำให้ไทยได้เปรียบดุลการค้า 14.93 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (488.15 ล้านบาท) ขณะที่การค้าไทย-จิบูตีในห้วง ม.ค.-ส.ค.2568 มีมูลค่า 12.97 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (423.99 ล้านบาท) เพิ่มขึ้น 6.95% จากปี 2567 โดยเป็นการส่งออก 12.94 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (423.08 ล้านบาท) เพิ่มขึ้น 8.96% และนำเข้า 0.028 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (0.91 ล้านบาท) ลดลง 88.82%  

  
  

  สินค้าที่ไทยส่งออกไปจิบูตี ได้แก่ เม็ดพลาสติก อาหารทะเลกระป๋องและ เคมีภัณฑ์ รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ ผลิตภัณฑ์เซรามิก อาหารทะเลกระป๋องและแปรรูป แก้วและกระจก ข้าว ผลไม้กระป๋องและแปรรูป ผลิตภัณฑ์ยาง ส่วนสินค้าที่ไทยนำเข้า ได้แก่ สัตว์น้ำสด แช่เย็น แช่แข็ง แปรรูปและกึ่งสำเร็จรูป เครื่องมือเครื่องใช้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ การแพทย์ สัตว์มีชีวิตไม่ได้ทำพันธุ์ เครื่องจักรกลและส่วนประกอบ สิ่งพิมพ์ ผลิตภัณฑ์สิ่งทออื่น ๆ 

• คณะรัฐมนตรี:
  

  ประธานาธิบดี Ismaïl Omar Guelleh

  นรม. Abdoulkader Kamil Mohamed

  รมว.กระทรวงเกษตร ปศุสัตว์ และประมง Mohamed Ahmed Awaleh

  รมว.กระทรวงงบประมาณ Isman Ibrahim Robleh

  รมว.กระทรวงสื่อสาร Radwan Abdillahi Bahdon

  รมว.กระทรวงกลาโหม Hassan Omar Mohamed Bourhan

  รมว.กระทรวงพาณิชย์และการท่องเที่ยว Mohamed Warsama Dirieh

  รมว.กระทรวงเศรษฐกิจและการเงิน Ilyas Moussa Dawaleh

  รมว.กระทรวงพลังงาน Yonis Ali Guedi

  รมว.กระทรวงการต่างประเทศและความร่วมมือระหว่างประเทศ Abdoulkader Houssein Omar

  รมว.กระทรวงสาธารณสุข Dr. Ahmed Robleh Abdilleh 

  รมว.กระทรวงการอุดมศึกษาและการวิจัย Dr. Nabil Mohamed Ahmed

  รมว.กระทรวงการเคหะ Amina Abdi Aden

  รมว.กระทรวงมหาดไทย Said Nouh Hassan

  รมว.กระทรวงยุติธรรมและอาญา Ali Hassan Bahdon

  รมว.กระทรวงแรงงาน Isman Ibrahim Robleh

  รมว.กระทรวงกิจการมุสลิมและทรัพย์สินเพื่อสาธารณกุศล Moumin Hassan Barreh

  รมว.กระทรวงการศึกษาแห่งชาติและอาชีวศึกษา Moustapha Mohamtd Mahamoud

  รมว.กระทรวงส่งเสริมสตรีและการวางแผนครอบครัว Mouna Osman Aden

  รมว.กระทรวงสาธารณูปโภค Hassan Houmed Ibrahim

  รมว.กระทรวงสวัสดิการสังคมและความเป็นเอกภาพ Mouna Osman Aden

  รมว.กระทรวงสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน Mohamed Abdoulkader Moussa Helem

  รมว.กระทรวงเยาวชนและวัฒนธรรม Dr.Hibo Moumin Assoweh

  
  

  -----------------------------------------------  (ก.พ.2569)